Termijnecho

In het begin van de zwangerschap wordt er een echo gemaakt om de zwangerschapsduur en de uitgerekende datum te bepalen. De zogenoemde termijnecho. Deze echo wordt idealiter gedaan tussen de 9 en 11 weken. In deze periode is de foetus het nauwkeurigst op te meten, en kan men zeer betrouwbaar de termijn vaststellen.

De zwangerschapsduur vaststellen

Tot 14 weken groeien alle baby's bijna even hard. Opmeten met de echo geeft je dan een indicatie over hoe oud de foetus is. Echter vóór 8 weken meten geeft nog veel meetfouten omdat het vruchtje zo klein is. Na 14 weken meten ontstaat er ook meer onbetrouwbaarheid omdat je al wat meer verschil krijgt tussen lange en korte baby's. Plus een kindje kan zich dan al meer buigen en strekken, dit heeft natuurlijk ook invloed op de meting.
Kortom, de uitrekendatum wordt bepaalt op basis van de eerste echo die gedaan is tussen 8 en 14 weken.

Een vroege vaststelling van de zwangerschapsduur is erg belangrijk. Zeker als mensen er voor kiezen om prenataal onderzoek te laten verrichten.

Kans op miskraam

Een goede termijnecho is erg geruststellend. Zie je een mooi kloppend hartje en een goed ontwikkelde foetus, dan weten we uit statistiek dat de kans op een miskraam enorm daalt, van 10% naar nog maar 1-3% (afhankelijk van de zwangerschapsduur). Dit geeft extra vertrouwen in de zwangerschap.

Vaginale echo

Meestal kan de termijnecho gewoon via de buik gedaan worden. Is iemand nog voor de 9 weken, of ligt de baarmoeder diep in buik, of heeft iemand een dikkere buikwand, dan is een uitwendige echo niet duidelijk genoeg en moet er met de vaginale echo worden gekeken. Een vaginale echo is niet pijnlijk en niet schadelijk voor de zwangerschap. De vaginale echo is een lang, 1,5 cm. dik staafje waar de echoscopiste een condoom omheen doet met wat gel als geleidingsmiddel. Deze wordt slechts een klein stukje in de vagina ingebracht. Zodoende kom je dicht bij de baarmoeder en geeft het een veel beter beeld. Het kindje is dan ook mooier te bekijken.

Wel of geen volle blaas?

Voor een echo via de buik is het handig als je blaas iets gevuld is. De volle blaas tilt de baarmoeder wat omhoog, het kindje is dan beter te zien.
Bij de vaginale echo zit een blaas in de weg als die vol is. Je moet dus voor een inwendige echo altijd even plassen om de blaas te legen. Dit is ook comfortabeler voor de vrouw.
Kortom, ben je voorbij de 9 weken zwanger, kom dan met een iets gevulde blaas naar de echo. Ben je korter zwanger dan hoeft dat niet.

Wat als er iets niet in orde is?

Natuurlijk ga je ervan uit dat alles oké is met je kindje en dat de echo een leuke ervaring is. Maar helaas kan het voorkomen dat op de echo wordt gezien dat er iets niet in orde is. Bijvoorbeeld zoals bij een miskraam of (het vermoeden van) een afwijking bij de baby. Indien nodig zal de echoscopiste dan contact opnemen met je verloskundige voor het verder te volgen beleid. Wij realiseren dat dit (soms onnodige) ongerustheid voor jou met zich meebrengt. Mocht het zijn dat je niet wilt dat wij je op de hoogte stellen bij afwijkende bevindingen, meld dit dan bij het begin van de echo aan de echoscopiste.