Bloedverlies

Bij één op de vijf zwangerschappen (20%) treedt er in het eerste trimester (tot 14 wk.) vaginaal bloedverlies op. Dit wordt door veel vrouwen als verontrustend ervaren. Toch is bij slechts de helft hiervan sprake van een miskraam.

Onschuldig bloedverlies

Er zijn een aantal onschuldige situaties waarin bloedverlies kan optreden. Er is dan geen sprake van een miskraam. Enkele voorbeelden hiervan zijn:

• Innestelingsbloeding:
  Door de ingroei van het vruchtje in het baarmoederslijmvlies kan er een bloeding optreden. Dit gebeurt meestal tussen de vierde en zesde week.
• Contactbloeding:
  Zodra je zwanger bent zijn de cellen aan de buitenkant van de baarmoedermond extra gevoelig. De baarmoedermond bevindt zich in de vagina. Door mechanische druk kunnen deze cellen snel gaan bloeden. Dit kan bijvoorbeeld gebeuren na gemeenschap (vrijen), persen op harde ontlasting, lichamelijke belasting, veel hoesten.
• Overige oorzaken:
  Als je aambeien hebt kan het zijn dat het bloedverlies hiervan afkomstig is. Ook een onopgemerkt snijwondje na het scheren is weleens de oorzaak. Soms heeft iemand bloedingen zonder dat de zwangerschap in gevaar is, maar is er geen duidelijke reden aan te wijzen.

Meer informatie over miskraam vind je elders op deze website

Bloedverlies na 14 weken

Ben je verder  dan 14 weken zwanger dan zijn bloedingen nog maar zelden een teken van miskraam. Vaak heeft vaginaal bloedverlies dan een andere oorzaak:

• Contactbloeding (zie bovenstaand)
• Aambeien (zie bovenstaand)
• Randvene bloeding. Dit is een onschuldige bloeding in een bloedvat aan de rand van de placenta. Dit gaat vanzelf weer over.
• Poliepen op de baarmoedermond, of andere problemen met de baarmoederhals. Bij herhaaldelijk bloedverlies zal de gynaecoloog dan ook een uitstrijkje maken.
• Een laagliggende placenta. Wanneer de placenta dicht bij de baarmoeder uitgang zit, dan kan daar gemakkelijker een bloeding optreden. Dit is in principe in kleinere hoeveelheden geen probleem. Gedurende de zwangerschap groeit de placenta meestal omhoog, en komt zo verder van de baarmoederuitgang af te liggen. Het bloeden zal dan niet meer optreden.
• Vroeggeboorte. Zeker als je naast de bloedingen ook (pijnlijke) contracties van de baarmoeder hebt, dan kan het zijn dat het een teken is dat je te vroeg gaat bevallen. Neem daarom altijd contact op met de dienstdoende verloskundige.
• Solutio placentae. Een zéér zeldzame complicatie is dat de placenta (deels) losraakt van de baarmoederwand. Een zwangere vrouw verliest in dat geval helder rood bloed en heeft ter gelijker tijd een harde buik. Deze harde buik kan continue aanwezig zijn, of juist komen-en-gaan. Vaak doen de harde buiken dan ook pijn. In deze situatie is snel ingrijpen belangrijk, neem daarom altijd contact op met je verloskundige.
• Onbekende oorzaak. Het komt ook heel vaak voor dat vrouwen bloedingen hebben zonder dat daar een oorzaak voor te vinden is. Zolang de zwangerschap zich goed ontwikkeld dan kan het bloedverlies als onschuldig beschouwd worden.